Loading...
 

Verhaal van de week

Verhaal voor de 44e week (28 oktober-3 november)

5044 Schoonmaken

Heilig zijn …

(C. LETERME, Een parel voor elke dag, Uitgeverij Averbode 2007, p. 310)

Op een dag vroeg een leerling aan zijn meester:
‘Toon me hoe ik heilig kan worden.’
De meester zei:
‘Ga naar het opvangtehuis voor zwervers en thuislozen.
Daar werkt een leerling van mij.’

De leerling ging er naartoe.
Hij bleef er vele weken,
maar merkte geen enkel spoor van bijzondere heiligheid.
Tenslotte vroeg hij:
‘Wat doe je zo de hele dag?’
De man zei: ‘Mijn voornaamste bezigheid bestaat erin
de mensen die hier aankloppen
zonder tegenzin te ontvangen.
Ze voedsel, drank en een bed te geven
en naar hun gebrabbel en gevloek te luisteren.
De rest van de dag was ik af
en zorg ik ervoor dat alles kraaknet is.’

Toen de leerling thuiskwam,
vertelde hij aan zijn meester
wat hij gezien en gehoord had.
Daarop zei de meester:
‘Wel, nu weet je wat je weten wou!’





Overweging bij het verhaal
Op 1 november wordt Allerheiligen gevierd,
het feest van alle heiligen, ook van wie niet heilig verklaard is.

De stenen afbeeldingen van heiligen in kerken doen soms vergeten
dat heiligen ooit mensen waren van vlees en bloed,
met eigen karaktertrekken,
met eigen hebbelijkheden en onhebbelijkheden.

Wat hen tot heiligen maakte is dat ze in hún tijd,
en soms ook nog vandaag,
mensen inspireerden door hun manier van leven.
In hen kon men Gods aanwezigheid vermoeden.

Leefden heiligen dan zo spectaculair?
Het verhaal hierbij toont dat een heilige iemand is
die doodgewoon zijn werk doet.
Wat maakt hem of haar dan tot een heilige?

Let eens op wat die heilige uiteindelijk doet:
zwervers en daklozen eten, drank en een bed geven,
naar hen luisteren
en zorgen voor een net en verzorgd opvangtehuis.

Maar nergens krijg je te lezen:
‘Zie eens wat IK hier allemaal verwezenlijk.’
En of hij ervoor betaald wordt of niet … het bepaalt zijn heiligheid niet,
wel de manier waarop hij dit allemaal doet.

Meer mensen dan we denken zijn op die manier heilig.
1 november is het grote feest van al die anonieme heiligen.

Chantal Leterme





Verhaal voor de 45e week (4 november - 10 november)

5070 Rode Stof

De mantel van Martinus

(C. LETERME, Parels van verhalen, Averbode 2019, p. 167)

Toen de bedelaar bij de poort wakker werd,
keek hij verbaasd naar de halve rode mantel om zijn schouders.
Dat was het geschenk van een soldaat op zijn paard.
Daarom ging hij op stap om hem te bedanken.

Onderweg zag hij een meisje dat zo bibberde van de kou,
dat haar liedje nergens op leek en ze van niemand geld kreeg.
De bedelaar wist hoe dat voelde.
Hij scheurde zijn mantel in twee en legde de helft om haar schouders.

Op het plein voor het paleis zat een vrouw met haar kindje
‘Meneer, koop wat appels alsjeblief,
dan kan ik een dekentje kopen voor mijn kind.'
De bedelaar wist hoe dat voelde, scheurde zijn stuk mantel en gaf de helft.

Toen zag de bedelaar een jongen die huilde.
'Mijn schaal viel uit mijn handen. Ik heb niets meer om die eieren te dragen.'
De bedelaar scheurde de helft van zijn stuk mantel
en gaf het aan de jongen om de overige eieren te dragen.

Toen zag de bedelaar een oude knecht een paard kammen,
Maar zijn borstel viel steeds uit zijn handen.
'Ach, mijn handen voelen met deze kou niets meer’, zei de man.
Toen scheurde de bedelaar zijn laatste stukje mantel in twee.

‘Wikkel deze warme doek om je hand. Van wie is dat mooie paard?'
'Van Martinus,' zei de knecht, 'kijk, daar komt hij.'
De bedelaar liep naar Martinus, de soldaat die zijn mantel had gedeeld.
'Dank u, heer, voor de mantel die u me gaf', zei hij.

'Maar beste man, waar is hij gebleven?', vroeg Martinus.
De bedelaar zocht naar woorden.
Toen zei de oude knecht: 'Ik heb weer warme handen dankzij uw doek.'
De jongen kwam erbij en zei: 'Ik heb alle eieren kunnen verkopen!’

Ook de vrouw kwam: ‘Mijn kind slaapt als een roos onder de rode deken.'
En het meisje in een rode omslagdoek, dankte hem met een lied.
'Dank u, Martinus,’ zei de bedelaar,
‘nu had ik ook iets om weg te geven.'

(naar een verhaal van Marjet De Jong, www.geloventhuis.be)





Overweging bij het verhaal
Woorden wekken, voorbeelden strekken …
Veel van wat Sint-Maarten ooit gezegd heeft,
is voor altijd verloren in de nevelen van de geschiedenis.

Maar dat hij een bedelaar de helft van zijn mantel gaf
toen hij de stad Amiens binnenreed op zijn paard,
is gegrift in het geheugen van mensen:
het wordt verder verteld, er wordt over geschreven,
het wordt uitgebeeld in allerlei kunstwerken.

In het verhaal hierbij wordt een mogelijk vervolg gefantaseerd:
eerder dan een meisje dat bibberde van de kou
de weg te wijzen naar de gulle soldaat,
nam de bedelaar het stuk mantel dat hij kreeg,
scheurde dat in twee en gaf haar de helft.

Dat gebeurt verschillende keren,
want de bedelaar kon zich goed inleven,
tot hij slechts een klein stukje mantel overhield,
maar intussen wel vier mensen
uit de nood had kunnen helpen.

Woorden zijn niet onbelangrijk
en kunnen best wel tot handelen inspireren.
Want Maarten deed wat hij Jezus had horen zeggen:
‘Wat je aan de minsten hebt gedaan,
heb je aan Mij gedaan.’

Maar zien hoe die woorden werkelijkheid worden,
beklijft veel meer
en smaakt naar meer.

Chantal Leterme





Verhaal voor de 46e week (11 november - 17 november)

5071 Houtstapel

De oude lindeboom

(C. LETERME, Een parel voor elke dag, Averbode 2007, p. 85)

Midden op het plein stond een grote oude linde.
Rond deze boom speelde zich heel het dorpsleven af:
de kinderen speelden er na de school,
jongeren vertelden er hun stoere verhalen,
en op de banken in de schaduw,
praatten de ouderen over vroeger.
Op zaterdag was het markt onder de linde,
en op zondag rustte men er uit na een lange wandeling.
Op een zaterdag brak een grote tak van de linde
en viel op enkele marktkramen.
De marktkramers waren woedend:
‘Die boom moet weg!’
Niettegenstaande vele protesten,
besloot de gemeenteraad:
‘De linde moet verdwijnen,
want volgens onderzoekers
is de stam vanbinnen helemaal hol.’
Op de dag dat de linde werd omgezaagd,
verzamelden vele mensen zich op het plein.
Eerst zaagde men de takken weg.
Daarna hees men de holle stam aan dikke touwen op.
Toen viel een stilte over het dorpsplein.
De mensen hielden hun adem in.
Op de plek waar de holle stam was weggezaagd, zagen ze
dat daar een nieuw klein lindeboompje was gaan groeien.

(Naar een verhaal van Bert VOORHOEVE)





Overweging bij het verhaal
Iets wegdoen wat al oud is … Niet eenvoudig!
Zeker niet als het vertrouwd is en vol herinneringen!
Maar wat lang geleden mooi en fris was,
ziet er soms zo aftands en verouderd uit
dat het rustig plaats kan geven aan iets nieuws en vol leven.

Maar wat gebeurt in het verhaal hierbij?
Bij het wegdoen van de oude linde,
die zelfs een bedreiging vormde voor de mensen,
blijkt dat in de oude doorleefde boom
een jong fris nieuw boompje aan het groeien is.

Nu de oude boom weg is, kan het voluit gaan groeien en bloeien.
Het blijft een linde, maar nu veel kleiner.
In de toekomst zullen zijn takken anders geschikt zijn rond de stam
en de schaduw zal anders vallen dan bij de oude boom.
Maar de zoete geur van de boom in het voorjaar zal er opnieuw zijn,
de kinderen zullen er zonder gevaar kunnen gaan spelen,
de jongeren kunnen er opnieuw bij afspreken.

Wie dacht dat met het rooien van de boom
een definitief einde kwam aan de boom, moet zijn visie herzien.
Wat oud en overbodig was, valt wel weg.
Maar de essentie van de boom … die blijft.
Die is terug te vinden in alle vezels van het kleine lieve boompje
dat begon te groeien op een moment
dat de oude boom aan het zieltogen was.

Een verhaal dus dat oog doet hebben
voor nieuwe boompjes
die her en der aan het groeien zijn,
en de kern van de zaak verder in zich dragen.
En een verhaal dat het heeft
over het positieve in het opruimen
van wat uitgehold is
en geen betekenis meer in zich draagt.

Chantal Leterme





Verhaal voor de 47e week (17 november - 24 november)

5072 Gevangenis

‘Dit is goed!’

(C. LETERME, Een parel voor elke dag, uitgeverij Averbode, 2007, p. 221)

In Afrika leefde eens een koning.
Al van toen hij een kleine prins was, had hij een goede vriend.
Die had de gewoonte om bij alles te zeggen: ‘Dit is goed!’

Op een dag waren de koning en zijn vriend op jacht.
De vriend laadde de geweren,
en de koning schoot op het wild.
Maar bij het laden van de geweren ging er wat mis,
want toen de koning het geweer nam,
schoot hij zijn eigen duim eraf.
De vriend bekeek de duim van de koning
en zei: ‘Dit is goed!’
‘Nee!’, zei de koning, ‘dit is helemaal niet goed!
en hij stuurde zijn vriend de gevangenis in.

Een jaar later was de koning weer op jacht.
Tot zijn ontzetting werd hij omsingeld door kannibalen.
Zij namen de koning mee naar hun dorp
en bonden hem vast op een vuurstapel.
Toen zag een van de kannibalen dat de koning een duim miste.
Omdat ze geen mensen eten die een ledemaat missen,
werd de koning vrijgelaten en weggestuurd.

Thuisgekomen haastte de koning zich
naar de gevangenis waar zijn vriend zat.
‘Je had gelijk. Het was goed dat mijn duim eraf werd geschoten.’
En hij vertelde zijn vriend wat hij had meegemaakt.
‘Daarom wil ik mij verontschuldigen
omdat ik je zo lang heb laten opsluiten.
Het was fout om dat te doen.’
‘Nee nee’, zei de vriend. ‘Het is goed!’
‘Hoe kun je nu zeggen dat het goed is
dat je een jaar in de gevangenis hebt gezeten?’, vroeg de koning.
‘Wel,’ zei de vriend, ‘als ik niet in de gevangenis had gezeten,
dan was ik bij jou geweest.’





Overweging bij het verhaal
Iemand die altijd alles 'goed' vindt,
dat is iemand die toch echt wel naïef is!

Om te beginnen: het weer!
Je kunt dat toch maar moeilijk goed noemen:
het is te warm, te koud.
Er is te veel wind, het stormt ...
En als het dan al eens goed is,
dan weet je dat het morgen weer veel slechter zal zijn ...

Of wat je meemaakt:
jou overkomt al het negatieve in de wereld!
Je partner is erg ziek.
Je kinderen hebben heel wat moeite op school.
Je oma kent het verschil niet meer tussen vroeger en nu ...
En is er eens iets goed dat je meemaakt,
dan is het zo voorbij!

Vreemd genoeg brengt dit negatieve denken
je zonder veel moeite
in een kringloop van negativiteit.

En toch ...

In de achteruitkijkspiegel van het leven
zien veel negatieve dingen er heel anders uit.
Vaak blijken ze nadien een soort leerschool:
ze maken je sterker.
Je kunt beter tegen tegenslagen
omdat je er met andere ogen naar kijkt.

Iemand die alles goed vindt
daar valt iets van op te steken!

Chantal Leterme





Zin in meer zo'n verhalen? Dat kan!

Ontvang het prachtig geïllustreerde boek '99 verhalen met een knipoog' van Chantal Leterme voor 15 euro (normale prijs: 22,5 euro) en 5 euro voor het verzenden ervan (+ 3 euro extra voor de verzending naar Nederland).
Stort hiervoor 20 euro (of 23 euro) op het rekeningnummer van Bijbelin1000seconden:
IBAN BE60 7340 3451 8770 BIC KREDBEBB.

Een geschenk om iemand te bedanken?
Een geschenk om jezelf te verwennen?

In elk geval een ideaal geschenk
voor wie met een van de vele vormen van catechese bezig is,
voor vormelingen
en voor al wie op een verhalende manier met waarden wil kennismaken.