Loading...
 

Verhaal van de week

Schildpad

(Morguefile free stock photo license)

De oude schildpad

(C. LETERME, Parels van verhalen, uitgeverij Averbode 2019, p. 85)

'God is als de wind’, fluisterde een zachte bries.
'Nee, Hij is als een grote sterke rots’, zei een steen.
'Hij is een besneeuwde bergtop’, wist een berg.
'Nee, Hij zwemt diep in de zee’, zeiden de vissen.
‘Nee, Hij is schittering’, zei de ster.
'God is een grote boom, die veel vruchten geeft’, zei de wilg.
'God is als de zon, ver boven alles’, vond de blauwe lucht.
'Nee, Hij is een rivier', bulderde de waterval.
'God is een roofdier', brulde de leeuw, 'Hij is sterk', bromde de beer.
Het geruzie klonk harder en harder en harder tot ...

‘Hou op!’, zei een oude schildpad
'God is in de diepte', zei ze tegen de vissen,
'maar Hij is ook veel hoger dan hoog', tegen de bergen.
'Hij is snel en zo vrij als de wind, en zo stevig als een grote rots.
Hij altijd dichtbij, en toch verder dan de verste ster. Hij is goed én sterk.’
Nooit eerder zei de oude schildpad zóveel.
Ze zei ook nog:
'Als er mensen komen op de wereld, zullen ze ons aan God herinneren.
Ze zullen vele kleuren en vormen hebben en verschillende talen spreken.
Ze zullen machtig zijn en sterk, maar ook lief, een teken van Gods liefde.’

De mensen kwamen, maar vergaten dat ze een teken van liefde waren.
Ze begonnen ruzie te maken... over wie God kende en wie niet,
waar God was of niet, en of God er was, of niet.
Ze gebruikten hun krachten verkeerd en deden elkaar pijn en ook de aarde.
Ze konden zich niet meer herinneren wie ze waren, of waar God was.
Maar op een dag klonken er stemmen: ‘Hou op!’
‘Soms zie ik God in de diepte van de zee’, ‘Ik zie Hem op bergtoppen.’
‘Je kunt zijn adem voelen als Hij om je heen waait, zijn liefde raakt alles.’
Na een tijd zagen de mensen God in elkaar en in de aarde.
Toen lachte de oude schildpad. En God ook ...

(Naar een verhaal van Douglas Wood)





Overweging bij het verhaal
Spreken over God, dat blijft moeilijk:
woorden komen aarzelend,
zinnen raken niet gevormd
want niemand heeft ooit God gezien,
niemand heeft Hem al ontmoet
zoals mensen elkaar ontmoeten.

In het verhaal hierbij zijn het dieren
die proberen te zeggen wie of wat God is.
Maar ze raken er niet uit
en er komt ruzie van.
Mochten het mensen geweest zijn,
dan waren we een paar godsdienstoorlogen rijker.

Een oude schildpad reageerde:
God is in de diepte en in de hoogte,
Hij is als de wind, maar ook als een rots,
Hij is dichtbij en ook veraf,
Hij is goed en Hij is sterk
Hij is in mensen te herkennen.

Maar dit was buiten de mensen gerekend.
Al heel snel waren ze God vergeten,
en ook dat ze naar zijn beeld waren geschapen.
Ruzie, oorlog, pijn, honger … werden dagelijkse kost,
tot ze met andere ogen om zich heen keken:
voorbij al het negatieve.

Ze zagen God in de kracht van de natuur,
in het ontluikende leven tijdens de lente,
in de vele vormen van liefde van mensen voor elkaar.
En al bleef het moeilijk om woorden voor God te vinden,
ze voelden aan alles dat Hij hen opriep
tot het beste van zichzelf.

Chantal Leterme


Zin in meer zo'n verhalen? Dat kan!

Uitgeverij Averbode gaf de volgende drie verhalenbundels uit:

. C. LETERME, Een parel voor elke dag
. C. LETERME, Parels van verhalen
. C. LETERME, 99 verhalen met een knipoog'

In de 'winkel' van de uitgeverij kun je er je winkelwagentje mee vullen en ...